January - June 2026
พีระพัฒน์ มังคละศิริ จารุวัฒน์ ใจสุบรรณ์ นรินทร์ เพชรทอง และเสกสัณ เครือคำ
การประยุกต์ใช้การป้องกันอาชญากรรมตามสถานการณ์กับปัญหาสื่อ การล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็ก
[Applying Situational Crime Prevention to Combat Child Sexual Abuse Materials]
พีระพัฒน์ มังคละศิริ
Phirapat Mangkhalasiri
อาจารย์ประจำคณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ (ผู้ประพันธ์บรรณกิจ)
Lecturer, Faculty of Police Science, Royal Police Cadet Academy (Corresponding Author)
เสกสัณ เครือคำ
Seksan Khruakham
รองศาสตราจารย์ อาจารย์ประจำคณะสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
Associate Professor, Faculty of Social Sciences, Royal Police Cadet Academy
จารุวัฒน์ ใจสุบรรณ์
Jaruwat Jaisuban
สารวัตร (สอบสวน) สถานีตำรวจภูธรเมืองเชียงใหม่ กองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 5
Inspector (Inquiry), Chiang-Mai Police Station, Police Region 5
นรินทร์ เพชรทอง
Narin Petchthong
สำนักงานคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ
Office of National Cyber Security Agency Committee
บทคัดย่อ
บทความนี้ศึกษาการประยุกต์ใช้แนวคิดการป้องกันอาชญากรรมตามสถานการณ์ (Situational Crime Prevention – SCP) เพื่อรับมือกับปัญหาสื่อการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็ก (Child Sexual Abuse Materials – CSAM) โดยอิงจากกรณีศึกษาของประเทศที่มีแนวปฏิบัติก้าวหน้า ได้แก่ สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งได้นำกลยุทธ์หลักของ SCP มาใช้ ได้แก่ การเพิ่มความพยายามในการก่ออาชญากรรม การเพิ่มความเสี่ยงที่จะถูกจับกุม การลดผลตอบแทน การลดสิ่งยั่วยุ และการขจัดข้อแก้ตัวของผู้กระทำผิด ผลการวิเคราะห์ พบว่า ประเทศเหล่านี้มีการดำเนินมาตรการเชิงรุกที่สอดคล้องกับหลัก SCP อย่างเป็นรูปธรรม เช่น การใช้เทคโนโลยีตรวจจับภาพ CSAM อัตโนมัติ การออกแบบแพลตฟอร์มออนไลน์ที่ปลอดภัยสำหรับเด็ก และการให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยาแก่ผู้ที่มีแนวโน้มจะกระทำผิด มาตรการเหล่านี้มีส่วนช่วยในการตัดตอนพฤติกรรมเชิงอาชญากรรมตั้งแต่ระยะต้น และเสริมสร้างแรงยับยั้งทางจิตใจและสภาพแวดล้อมที่ทำให้การกระทำผิดเกิดขึ้นได้ยากยิ่งขึ้นในโลกออนไลน์ จากผลการวิเคราะห์ดังกล่าว บทความเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้ SCP ในบริบทของประเทศไทย โดยคำนึงถึงข้อจำกัดด้านกฎหมาย เทคโนโลยี และทรัพยากรของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น การพัฒนาระบบยืนยันตัวตนทางดิจิทัล การสร้างฐานข้อมูลภาพต้องสงสัย การส่งเสริมความรู้ด้านจริยธรรมดิจิทัลแก่เยาวชน และการจัดตั้งช่องทางให้คำปรึกษาที่ปลอดภัย ไม่ตีตรา และเข้าถึงได้ง่าย บทความเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเบื้องต้น ได้แก่ การเร่งรัดการออกกฎหมายที่สอดคล้องกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี การจัดสรรทรัพยากรให้แก่หน่วยงานที่มีภารกิจรับผิดชอบโดยตรง และการลงทุนในนวัตกรรมเพื่อเฝ้าระวังและป้องกัน CSAM อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
คำสำคัญ: การป้องกันอาชญากรรมตามสถานการณ์, สื่อการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็ก, งานตำรวจ, ความปลอดภัยออนไลน์
Abstract
This article explores the application of Situational Crime Prevention (SCP) in addressing the problem of Child Sexual Abuse Materials (CSAM), drawing on case studies from countries with progressive practices - namely the United States, the United Kingdom, Australia, and the Netherlands. SCP focuses on reducing opportunities and motivations for offending through five core strategies: increasing the effort required to offend, increasing the risks of detection, reducing the rewards, removing provocations, and eliminating excuses. The findings reveal that these countries have implemented proactive and concrete measures consistent with SCP principles. Examples include the deployment of automated CSAM detection technologies, the design of child-safe online platforms, and the provision of psychological counselling for individuals at risk of offending. These interventions help disrupt offending behaviours at early stages and contribute to a deterrent environment that makes online abuse more difficult to commit. Based on these findings, the article proposes a context-sensitive application of SCP in Thailand. Key recommendations include developing digital identity verification systems, establishing national CSAM image databases, promoting digital ethics education among youth, and creating accessible, non-stigmatising support channels. The article advocates for a victim-centred, multi-sectoral policy framework involving the state, private sector, and civil society to ensure sustainable prevention of CSAM from its root causes. Preliminary policy recommendations include accelerating legislation aligned with technology-based crimes, allocating targeted resources to relevant agencies, and investing in innovation for continuous and effective monitoring and prevention of CSAM.
Keywords: Situational Crime Prevention, Child Sexual Abuse Materials, Policing, Online Safety
เอกสารอ้างอิง (References)
พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546. (2546). ราชกิจจานุเบกษา, 120(ตอนที่ 132 ก), หน้า 1–34.
ธีรยุทธ พบหิรัญ. (2019). ความผิดอาญาฐานการครอบครองสื่อลามกอนาจารที่ผู้ถูกถ่ายไม่ยินยอมกับกฎหมายอาญา [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพฯ
Ali, S., Haykal, H. A., & Youssef, E. Y. M. (2023). Child sexual abuse and the internet—a systematic review. Human Arenas, 6(2), 404-421.
Clarke, R. V. (2017). Situational Crime Prevention: Successful Case Studies (2nd ed.). Harrow and Heston.
Cornish, D. B., & Clarke, R. V. (2003). Opportunities, precipitators and criminal decisions: A reply to Wortley's critique of situational crime prevention. In M. Smith & D. Cornish (Eds.), Theory for Practice in Situational Crime Prevention (pp. 41–96). Criminal Justice Press.
ECPAT. (2021). Online Child Sexual Exploitation in Thailand: Legal Framework and Recommendations. ECPAT International.
ECPAT Netherlands. (2022). Don’t Look Away campaign: Raising public awareness about child sexual abuse and exploitation. https://www.ecpat.nl/en/activities/dont-look-away-campaign/.
ECPAT, INTERPOL, & UNICEF. (2022). Disrupting Harm in Thailand: Evidence on online child sexual exploitation and abuse. Global Partnership to End Violence Against Children. https://www.unicef.org/innocenti/media/4151/file/DH-Thailand-Report-2022.pdf
eSafety Commissioner. (2022). Annual report 2021–2022: Promoting safer online environments in Australia. Australian Government. https://www.esafety.gov.au/sites/default/files/2022-10/eSafety%20Annual%20Report%202021-22.pdf.
Farmer, C., Salter, M., & Woodlock, D. (2024). A Review of Academic Use of the Term “Minor Attracted Persons”. Trauma, Violence, & Abuse, 25(5), 4078-4089.
Federal Bureau of Investigation (FBI). (2022). Think before you post: Public awareness campaign on online safety for youth. U.S. Department of Justice. https://www.fbi.gov/news/stories/think-before-you-post-campaign.
Grady, M. D., & Levenson, J. S. (2021). Prevalence rates of adverse childhood experiences in a sample of minor-attracted persons: A comparison study. Traumatology, 27(2), 227–235. https://doi.org/10.1037/trm0000273
Google Safety Center. (2022). Protecting families online: Google's safety resources for children and parents. Google LLC. https://safety.google/families/.
iLaw. (2015). ‘Possession’ of child pornography illegal; ‘trade-production-distribution’ punishable by up to 10 years imprisonment.
INHOPE. (2024). Global CSAM legislative overview 2024 – Thailand. INHOPE Association.
Internet Watch Foundation (IWF). (2022). Annual report 2022: Eliminating child sexual abuse imagery online. https://www.iwf.org.uk/report/iwf-annual-report-2022/.
Interpol. (2021). Online child sexual exploitation: Combating global threats to children in the digital space. https://www.interpol.int/en/Crimes/Crimes-against-children/Online-child-sexual-exploitation.
Levenson, J. S., & Grady, M. D. (2019). Preventing sexual abuse: Perspectives of minor-attracted persons about seeking help. Sexual Abuse, 31(8), 991-1013.
Mangkhalasiri, P. (2025). Challenges of investigating and prosecuting child sex trafficking and child labour trafficking in Thailand (Doctoral dissertation, University of London, University College London (United Kingdom)).
National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC). (2023). CyberTipline Reports. https://www.missingkids.org.
Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2022). Digital education outlook 2022: Learning and teaching in the digital age. https://www.oecd.org/education/digital-education-outlook-2022.htm
Palmer, C. (2021). Criminalising fantasy: Debating the boundaries of child sexual abuse material. Journal of Sexual Aggression, 27(2), 113–129.
Reep-van den Bergh, C. M., & Junger, M. (2018). Victims of cybercrime in Europe: A review of victim surveys. Crime science, 7(1), 1-15.
Royal Thai Government. (2024). Country report on anti-human trafficking efforts: 1 January – 31 December 2023. Ministry of Social Development and Human Security. https://thaianti-humantraffickingaction.org/Home/wp-content/uploads/2024/02/2023-Country-Report-FINAL-as-of-25-Jan2.pdf
Smallbone, S., & Wortley, R. (2017). Preventing child sexual abuse online. Online risk to children: Impact, protection and prevention, 143-162.
Stop It Now. (2023). Preventing child sexual abuse: Resources and support for adults concerned about their thoughts or behaviour. The Lucy Faithfull Foundation. https://www.stopitnow.org.uk.
Thorn. (2021). Safer: Tools to Detect and Report Child Sexual Abuse Material. https://www.thorn.org.
TICAC. (2023). Annual report of the Thailand Internet Crimes Against Children Task Force. Bangkok: Royal Thai Police.
True Corporation Public Company Limited. (2023). True Sustainability Report 2023. https://sustainability.dtac.co.th/sustainability/wp-content/uploads/2024/07/True-Sustainability-Report-2023.pdf
UK Home Office. (2021). Online Harms White Paper – Full Government Response. https://www.gov.uk.
UNICEF. (2022). Digital Connectivity and Child Online Protection in East Asia and the Pacific. https://www.unicef.org.
UNODC. (2021). Combating Cybercrime and Online Sexual Exploitation of Children in Southeast Asia. https://www.unodc.org.
WeProtect Global Alliance. (2021). Global threat assessment 2021: Working together to end the sexual exploitation of children online. https://www.weprotect.org/what-we-do/global-threat-assessment/.
Wolak, J., Finkelhor, D., & Mitchell, K. (2014). Child pornography possessors: Trends in offender and case characteristics. Sexual Abuse: A Journal of Research and Treatment, 26(4), 313–331.
Phirapat Mangkhalasiri
อาจารย์ประจำคณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ (ผู้ประพันธ์บรรณกิจ)
Lecturer, Faculty of Police Science, Royal Police Cadet Academy (Corresponding Author)
เสกสัณ เครือคำ
Seksan Khruakham
รองศาสตราจารย์ อาจารย์ประจำคณะสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
Associate Professor, Faculty of Social Sciences, Royal Police Cadet Academy
จารุวัฒน์ ใจสุบรรณ์
Jaruwat Jaisuban
สารวัตร (สอบสวน) สถานีตำรวจภูธรเมืองเชียงใหม่ กองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 5
Inspector (Inquiry), Chiang-Mai Police Station, Police Region 5
นรินทร์ เพชรทอง
Narin Petchthong
สำนักงานคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ
Office of National Cyber Security Agency Committee
บทคัดย่อ
บทความนี้ศึกษาการประยุกต์ใช้แนวคิดการป้องกันอาชญากรรมตามสถานการณ์ (Situational Crime Prevention – SCP) เพื่อรับมือกับปัญหาสื่อการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็ก (Child Sexual Abuse Materials – CSAM) โดยอิงจากกรณีศึกษาของประเทศที่มีแนวปฏิบัติก้าวหน้า ได้แก่ สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งได้นำกลยุทธ์หลักของ SCP มาใช้ ได้แก่ การเพิ่มความพยายามในการก่ออาชญากรรม การเพิ่มความเสี่ยงที่จะถูกจับกุม การลดผลตอบแทน การลดสิ่งยั่วยุ และการขจัดข้อแก้ตัวของผู้กระทำผิด ผลการวิเคราะห์ พบว่า ประเทศเหล่านี้มีการดำเนินมาตรการเชิงรุกที่สอดคล้องกับหลัก SCP อย่างเป็นรูปธรรม เช่น การใช้เทคโนโลยีตรวจจับภาพ CSAM อัตโนมัติ การออกแบบแพลตฟอร์มออนไลน์ที่ปลอดภัยสำหรับเด็ก และการให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยาแก่ผู้ที่มีแนวโน้มจะกระทำผิด มาตรการเหล่านี้มีส่วนช่วยในการตัดตอนพฤติกรรมเชิงอาชญากรรมตั้งแต่ระยะต้น และเสริมสร้างแรงยับยั้งทางจิตใจและสภาพแวดล้อมที่ทำให้การกระทำผิดเกิดขึ้นได้ยากยิ่งขึ้นในโลกออนไลน์ จากผลการวิเคราะห์ดังกล่าว บทความเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้ SCP ในบริบทของประเทศไทย โดยคำนึงถึงข้อจำกัดด้านกฎหมาย เทคโนโลยี และทรัพยากรของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น การพัฒนาระบบยืนยันตัวตนทางดิจิทัล การสร้างฐานข้อมูลภาพต้องสงสัย การส่งเสริมความรู้ด้านจริยธรรมดิจิทัลแก่เยาวชน และการจัดตั้งช่องทางให้คำปรึกษาที่ปลอดภัย ไม่ตีตรา และเข้าถึงได้ง่าย บทความเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเบื้องต้น ได้แก่ การเร่งรัดการออกกฎหมายที่สอดคล้องกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี การจัดสรรทรัพยากรให้แก่หน่วยงานที่มีภารกิจรับผิดชอบโดยตรง และการลงทุนในนวัตกรรมเพื่อเฝ้าระวังและป้องกัน CSAM อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
คำสำคัญ: การป้องกันอาชญากรรมตามสถานการณ์, สื่อการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็ก, งานตำรวจ, ความปลอดภัยออนไลน์
Abstract
This article explores the application of Situational Crime Prevention (SCP) in addressing the problem of Child Sexual Abuse Materials (CSAM), drawing on case studies from countries with progressive practices - namely the United States, the United Kingdom, Australia, and the Netherlands. SCP focuses on reducing opportunities and motivations for offending through five core strategies: increasing the effort required to offend, increasing the risks of detection, reducing the rewards, removing provocations, and eliminating excuses. The findings reveal that these countries have implemented proactive and concrete measures consistent with SCP principles. Examples include the deployment of automated CSAM detection technologies, the design of child-safe online platforms, and the provision of psychological counselling for individuals at risk of offending. These interventions help disrupt offending behaviours at early stages and contribute to a deterrent environment that makes online abuse more difficult to commit. Based on these findings, the article proposes a context-sensitive application of SCP in Thailand. Key recommendations include developing digital identity verification systems, establishing national CSAM image databases, promoting digital ethics education among youth, and creating accessible, non-stigmatising support channels. The article advocates for a victim-centred, multi-sectoral policy framework involving the state, private sector, and civil society to ensure sustainable prevention of CSAM from its root causes. Preliminary policy recommendations include accelerating legislation aligned with technology-based crimes, allocating targeted resources to relevant agencies, and investing in innovation for continuous and effective monitoring and prevention of CSAM.
Keywords: Situational Crime Prevention, Child Sexual Abuse Materials, Policing, Online Safety
เอกสารอ้างอิง (References)
พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546. (2546). ราชกิจจานุเบกษา, 120(ตอนที่ 132 ก), หน้า 1–34.
ธีรยุทธ พบหิรัญ. (2019). ความผิดอาญาฐานการครอบครองสื่อลามกอนาจารที่ผู้ถูกถ่ายไม่ยินยอมกับกฎหมายอาญา [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพฯ
Ali, S., Haykal, H. A., & Youssef, E. Y. M. (2023). Child sexual abuse and the internet—a systematic review. Human Arenas, 6(2), 404-421.
Clarke, R. V. (2017). Situational Crime Prevention: Successful Case Studies (2nd ed.). Harrow and Heston.
Cornish, D. B., & Clarke, R. V. (2003). Opportunities, precipitators and criminal decisions: A reply to Wortley's critique of situational crime prevention. In M. Smith & D. Cornish (Eds.), Theory for Practice in Situational Crime Prevention (pp. 41–96). Criminal Justice Press.
ECPAT. (2021). Online Child Sexual Exploitation in Thailand: Legal Framework and Recommendations. ECPAT International.
ECPAT Netherlands. (2022). Don’t Look Away campaign: Raising public awareness about child sexual abuse and exploitation. https://www.ecpat.nl/en/activities/dont-look-away-campaign/.
ECPAT, INTERPOL, & UNICEF. (2022). Disrupting Harm in Thailand: Evidence on online child sexual exploitation and abuse. Global Partnership to End Violence Against Children. https://www.unicef.org/innocenti/media/4151/file/DH-Thailand-Report-2022.pdf
eSafety Commissioner. (2022). Annual report 2021–2022: Promoting safer online environments in Australia. Australian Government. https://www.esafety.gov.au/sites/default/files/2022-10/eSafety%20Annual%20Report%202021-22.pdf.
Farmer, C., Salter, M., & Woodlock, D. (2024). A Review of Academic Use of the Term “Minor Attracted Persons”. Trauma, Violence, & Abuse, 25(5), 4078-4089.
Federal Bureau of Investigation (FBI). (2022). Think before you post: Public awareness campaign on online safety for youth. U.S. Department of Justice. https://www.fbi.gov/news/stories/think-before-you-post-campaign.
Grady, M. D., & Levenson, J. S. (2021). Prevalence rates of adverse childhood experiences in a sample of minor-attracted persons: A comparison study. Traumatology, 27(2), 227–235. https://doi.org/10.1037/trm0000273
Google Safety Center. (2022). Protecting families online: Google's safety resources for children and parents. Google LLC. https://safety.google/families/.
iLaw. (2015). ‘Possession’ of child pornography illegal; ‘trade-production-distribution’ punishable by up to 10 years imprisonment.
INHOPE. (2024). Global CSAM legislative overview 2024 – Thailand. INHOPE Association.
Internet Watch Foundation (IWF). (2022). Annual report 2022: Eliminating child sexual abuse imagery online. https://www.iwf.org.uk/report/iwf-annual-report-2022/.
Interpol. (2021). Online child sexual exploitation: Combating global threats to children in the digital space. https://www.interpol.int/en/Crimes/Crimes-against-children/Online-child-sexual-exploitation.
Levenson, J. S., & Grady, M. D. (2019). Preventing sexual abuse: Perspectives of minor-attracted persons about seeking help. Sexual Abuse, 31(8), 991-1013.
Mangkhalasiri, P. (2025). Challenges of investigating and prosecuting child sex trafficking and child labour trafficking in Thailand (Doctoral dissertation, University of London, University College London (United Kingdom)).
National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC). (2023). CyberTipline Reports. https://www.missingkids.org.
Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2022). Digital education outlook 2022: Learning and teaching in the digital age. https://www.oecd.org/education/digital-education-outlook-2022.htm
Palmer, C. (2021). Criminalising fantasy: Debating the boundaries of child sexual abuse material. Journal of Sexual Aggression, 27(2), 113–129.
Reep-van den Bergh, C. M., & Junger, M. (2018). Victims of cybercrime in Europe: A review of victim surveys. Crime science, 7(1), 1-15.
Royal Thai Government. (2024). Country report on anti-human trafficking efforts: 1 January – 31 December 2023. Ministry of Social Development and Human Security. https://thaianti-humantraffickingaction.org/Home/wp-content/uploads/2024/02/2023-Country-Report-FINAL-as-of-25-Jan2.pdf
Smallbone, S., & Wortley, R. (2017). Preventing child sexual abuse online. Online risk to children: Impact, protection and prevention, 143-162.
Stop It Now. (2023). Preventing child sexual abuse: Resources and support for adults concerned about their thoughts or behaviour. The Lucy Faithfull Foundation. https://www.stopitnow.org.uk.
Thorn. (2021). Safer: Tools to Detect and Report Child Sexual Abuse Material. https://www.thorn.org.
TICAC. (2023). Annual report of the Thailand Internet Crimes Against Children Task Force. Bangkok: Royal Thai Police.
True Corporation Public Company Limited. (2023). True Sustainability Report 2023. https://sustainability.dtac.co.th/sustainability/wp-content/uploads/2024/07/True-Sustainability-Report-2023.pdf
UK Home Office. (2021). Online Harms White Paper – Full Government Response. https://www.gov.uk.
UNICEF. (2022). Digital Connectivity and Child Online Protection in East Asia and the Pacific. https://www.unicef.org.
UNODC. (2021). Combating Cybercrime and Online Sexual Exploitation of Children in Southeast Asia. https://www.unodc.org.
WeProtect Global Alliance. (2021). Global threat assessment 2021: Working together to end the sexual exploitation of children online. https://www.weprotect.org/what-we-do/global-threat-assessment/.
Wolak, J., Finkelhor, D., & Mitchell, K. (2014). Child pornography possessors: Trends in offender and case characteristics. Sexual Abuse: A Journal of Research and Treatment, 26(4), 313–331.