January - June 2026
รุ้งทิพย์ แซ่แง่ และ ฌานิกา แซ่แง่ ชูกลิ่น
อาชญากรรมทางเพศในครอบครัว
[Sex Crime in the Family]
รุ้งทิพย์ แซ่แง่
Rungtip Saengae
คณะศิลปะศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี (ผู้ประพันธ์บรรณกิจ)
Faculty of Liberal Arts and Management Sciences, Prince of Songkla University, Suratthani Campus (Corresponding Author)
ฌานิกา แซ่แง่ ชูกลิ่น
Chanika Saenge Chooklin
ผศ., ดร., คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการประมง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตตรัง
Asst. Prof., Dr., Faculty of Science and Technology, Rajamangala University of Technology Srivijaya (Trang Campus)
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรและเหตุแห่งการก่ออาชญากรรมทางเพศในครอบครัว กรณีบิดากระทำต่อบุตร ซึ่งถือเป็นการละเมิดบรรทัดฐานและแบบแผนพฤติกรรมขั้นพื้นฐานของสถาบันครอบครัวอย่างร้ายแรง การกระทำดังกล่าวก่อให้เกิดผลกระทบเชิงลึกต่อตัวเหยื่อทั้งทางร่างกายและจิตใจ ตลอดจนส่งผลกระทบต่อเนื่องทางสังคมและกระบวนการยุติธรรม บทความนี้ทำการศึกษาผ่านการวิเคราะห์ข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ประมวลกฎหมายอาญา และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ร่วมกับการบูรณาการทฤษฎีทางด้านมานุษยวิทยา จิตวิทยา และอาชญาวิทยา จากการศึกษาพฤติการณ์และกรณีศึกษาทางสังคมพบข้อบ่งชี้ว่า อาชญากรรมทางเพศในครอบครัวมักเกิดขึ้นซ้ำอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน โดยอาศัยความเปราะบางของเหยื่อที่เป็นผู้เยาว์และช่องโอกาสในสภาวะแวดล้อมที่ปราศจากผู้ดูแล (Capable Guardian) ทั้งนี้ ผลการวิเคราะห์ตามกรอบทฤษฎีอาชญาวิทยาสามารถสรุปมูลเหตุสำคัญได้เป็น 3 มิติ ได้แก่ 1) ความผิดปกติทางชีวภาพและจิตเวช 2) ความบกพร่องในระบบการควบคุมตนเองและการขัดเกลาทางสังคม (Deficit of Superego) และ 3) ช่องว่างของบทลงโทษทางกฎหมายที่ไม่สามารถยับยั้งการเลือกกระทำผิดอย่างมีเหตุผล (Rational Choice) ของอาชญากรได้ บทความจึงนำเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติการ อาทิ การเพิ่มความรุนแรงเด็ดขาดของบทลงโทษและการแยกผู้กระทำผิดออกจากสังคมอย่างถาวร การยกระดับสถานศึกษาให้เป็นพื้นที่ปลอดภัย ตลอดจนการสร้างช่องทางรับแจ้งเหตุบนแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ไม่ตีตราเหยื่อ เพื่อเป็นแนวทางในการตัดวงจรอาชญากรรมและเยียวยาผู้เสียหายอย่างยั่งยืน
คำสำคัญ: อาชญากรรมทางเพศ, บิดา, บุตร
Abstract
This academic article provides a comprehensive behavioral and etiological analysis of intra-familial sex crimes, specifically focusing on paternal incestuous offenses against children. Such crimes represent a severe disruption of the socially prescribed roles and conventions inherent to the family institution. Paternal sexual deviance inflicts profound physical and psychological trauma on child victims while threatening broader social and legal stability. This article synthesizes relevant legal frameworks, including the Thai Penal Code and the Civil and Commercial Code, alongside theoretical perspectives from anthropology, psychoanalysis, and criminology. The contextual analysis of social cases reveals that these offenses typically transpire as chronic, repetitive victimizations, leveraging the child's vulnerability and capitalizing on environmental opportunities marked by the absence of a capable guardian. Theoretically, the etiology of paternal sexual offenses can be conceptualized through three interrelated dimensions: biological or psychological abnormalities, a critical failure in self-regulation and social socialization processes (Superego deficits), and penal limitations that fail to deter rational choice offending. Consequently, this article proposes strategic policy and practical recommendations, including maximizing legal deterrence through permanent incapacitation, transforming educational institutions into safe reporting zones, and establishing non-stigmatizing digital support platforms to effectively disrupt cycles of abuse and ensure sustainable victim recovery.
Keywords: Sex Crimes, Father, Child
เอกสารอ้างอิง (References)
การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2547). นโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนาสถาบันครอบครัว พ.ศ. 2547-2556. สำนักงานศูนย์ดำเนินการเกี่ยวกับผู้อพยพ. https://www.m-society.go.th/ewtadmin/ewt/mso_web/article_attach/3768/4500.do
ข่าวออนไลน์7HD. (2568, 23 กุมภาพันธ์). ข่าวออนไลน์7HD. https://news.ch7.com/detail/786680
จักรี ไชยพินิจ. (2560). บทวิพากษ์ทฤษฎีการเลือกอย่างเป็นเหตุเป็นผล: ข้อจำกัดในการสร้างคำอธิบายทางสังคมศาสตร์. วารสารเศรษฐศาสตร์การเมืองบูรพา, 4(1), 51-84.
ณัฐฐ์วัฒน์ สุทธิโยธิน. (2557). ทฤษฎีการลงโทษ (หน่วยที่ 6). ใน แนวการศึกษาชุดวิชา กฎหมายอาญาและอาชญาวิทยาชั้นสูง. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ต้องรัก จิตรบรรเทา. (2562). บุคลิกภาพตามทฤษฎีจิตวิเคราะห์. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 10(2), 275-285.
ไทยรัฐออนไลน์. (2563, 12 พฤษภาคม). ไทยรัฐออนไลน์. https://www.thairath.co.th/news/local/northeast/1842674
นิมิต ทัพวนานต์. (2561). การพัฒนาแนวทางการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังไร้ญาติ. shorturl.asia/Rkxsc
นิยพรรณ วรรณศิริ. (2550). มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม. บริษัทเอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด. http://jfklib.oas.psu.ac.th/opac2/BibDetail.aspx?bibno=1131564
บ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดเชียงใหม่. (2565, 13 มกราคม). ความหมายของ “สถาบันครอบครัว”. กรมกิจการเด็กและเยาวชน. https://www.dcy.go.th/office/province/chiangmaishelter/content/1641904862765/1642082428056
ปรานี ปวีณชนา. (ม.ป.ป.). ล่วงละเมิดทางเพศ (Sexual Harassment) หยุดให้ทัน ป้องกันซึมเศร้า. โรงพยาบาลมนารมย์. https://www.manarom.com/blog/sexual_harassment.html
พรสุข หุ่นนิรันดร์, ประภาเพ็ญ สุวรรณ, สุรีย์พันธุ์ วรพงศธร, และ อนันต์ มาลารัตน์. (2555). หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐานสุขศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. อักษรเจริญทัศน์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.
สมชาย พงษ์พัฒนาศิลป์. (2563). ประมวลกฎหมายอาญา. เจริญรัฐการพิมพ์.
สัณหกฤษณ์ บุญช่วย, และ จตุพร ธิราภรณ์. (2561). กระบวนการลูกเสือกับการป้องกันการกระทำความผิดของเด็กและเยาวชน: ศึกษาตามกรอบทฤษฎีอาชญาวิทยา. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 9(1), 272-291.
สุขุมา อรุณจิต, และ วุฒิพล มั่นเหมาะ. (2559). ปัจจัยการเกิดอาชญากรรมทางเพศและแนวทางการป้องกันอาชญากรรมทางเพศตามทฤษฎีสามเหลี่ยมอาชญากรรม. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ, 2(1), 4-18.
สุดารักษ์ สุวรรณานนท์. (2565, 9 ธันวาคม). ปัญหาอาชญากรรมทางเพศ: เมื่ออาชญากรมีภาพลักษณ์ดีแบบที่ใคร ๆ ก็ชื่นชม. สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย (TIJ). https://knowledge.tijthailand.org/article/detail/good-personality-criminal
สุพิศวง ธรรมพันทา. (2543). มนุษย์กับสังคม = Man and society. ภูมิไทย.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2552, 1 มีนาคม). อาญา-อาชญา. http://legacy.orst.go.th/?knowledges=อาญา-อาชญา-๑-มีนาคม-๒๕๕๒
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554, 26 มกราคม). บุตร. http://legacy.orst.go.th/?knowledges=บุตร-๒๖-มกราคม-๒๕๕๔
อภิรัตน์ เพ็ชรศิริ. (2548). ทฤษฎีอาญา. วิญญูชน.
โอบจุฬ ตราชู. (2562, 22 พฤษภาคม). แต่งงานในเครือญาติ อาจทำลูกเสี่ยง. โรงพยาบาลสมิติเวช. https://www.samitivejhospitals.com/th/article/detail/แต่งงานในเครือญาติ
AMARIN 34 HD. (2567, 3 สิงหาคม). ข่าว. AMARIN 34 HD. https://www.amarintv.com/news/social/226992
Amnesty International Thailand. (ม.ป.ป.). ยุติโทษประหารชีวิต. แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย. https://www.amnesty.or.th/our-work/death-penalty/
Clarke, R., & Eck, J. E. (2003). Become a problem-solving crime analyst (1st ed.). Willan. https://doi.org/10.4324/9781315060965
Grady, M. D., & Levenson, J. S. (2021). Prevalence rates of adverse childhood experiences in a sample of minor-attracted persons: A comparison study. Traumatology, 27(2), 227–235. https://doi.org/10.1037/trm0000273
Mangkhalasiri, P. (2025). Challenges of investigating and prosecuting child sex trafficking and child labour trafficking in Thailand (Doctoral dissertation, University College London).
Michael Welner. (2011). Darkness to Light: End Child Sexual Abuse, 7 Steps to Protecting Our Children. The Ithaca Journal.
NCMEC. (2023). CyberTipline Reports. National Center for Missing & Exploited Children. https://www.missingkids.org
SDG MOVE. (2567, 17 ธันวาคม). ครม. ตีกลับ “ข้อเสนอยกเลิกโทษประหารชีวิต” ของ กสม. ชี้ความผิดร้ายแรงส่งผลกระทบต่อจิตใจประชาชน. https://www.sdgmove.com/2024/12/19/cancle-execution-thailand/
UNICEF. (2018). Annual Report 2018: For every child, every right. UNICEF Division of Communication.
Victorian Centres Against Sexual Assault. (n.d.). What is sexual assault. 1800RESPECT. https://www.1800respect.org.au/languages/thai-what-is-1800respect/thai-what-is-sexual-assault
陳, 曉欣. (2025, March 4). Hong Kong News. https://www.hk01.com/%E7%A4%BE%E6%9C%83%E6%96%B0%E8%81%9E/6021631.6/
Rungtip Saengae
คณะศิลปะศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี (ผู้ประพันธ์บรรณกิจ)
Faculty of Liberal Arts and Management Sciences, Prince of Songkla University, Suratthani Campus (Corresponding Author)
ฌานิกา แซ่แง่ ชูกลิ่น
Chanika Saenge Chooklin
ผศ., ดร., คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการประมง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตตรัง
Asst. Prof., Dr., Faculty of Science and Technology, Rajamangala University of Technology Srivijaya (Trang Campus)
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรและเหตุแห่งการก่ออาชญากรรมทางเพศในครอบครัว กรณีบิดากระทำต่อบุตร ซึ่งถือเป็นการละเมิดบรรทัดฐานและแบบแผนพฤติกรรมขั้นพื้นฐานของสถาบันครอบครัวอย่างร้ายแรง การกระทำดังกล่าวก่อให้เกิดผลกระทบเชิงลึกต่อตัวเหยื่อทั้งทางร่างกายและจิตใจ ตลอดจนส่งผลกระทบต่อเนื่องทางสังคมและกระบวนการยุติธรรม บทความนี้ทำการศึกษาผ่านการวิเคราะห์ข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ประมวลกฎหมายอาญา และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ร่วมกับการบูรณาการทฤษฎีทางด้านมานุษยวิทยา จิตวิทยา และอาชญาวิทยา จากการศึกษาพฤติการณ์และกรณีศึกษาทางสังคมพบข้อบ่งชี้ว่า อาชญากรรมทางเพศในครอบครัวมักเกิดขึ้นซ้ำอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน โดยอาศัยความเปราะบางของเหยื่อที่เป็นผู้เยาว์และช่องโอกาสในสภาวะแวดล้อมที่ปราศจากผู้ดูแล (Capable Guardian) ทั้งนี้ ผลการวิเคราะห์ตามกรอบทฤษฎีอาชญาวิทยาสามารถสรุปมูลเหตุสำคัญได้เป็น 3 มิติ ได้แก่ 1) ความผิดปกติทางชีวภาพและจิตเวช 2) ความบกพร่องในระบบการควบคุมตนเองและการขัดเกลาทางสังคม (Deficit of Superego) และ 3) ช่องว่างของบทลงโทษทางกฎหมายที่ไม่สามารถยับยั้งการเลือกกระทำผิดอย่างมีเหตุผล (Rational Choice) ของอาชญากรได้ บทความจึงนำเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติการ อาทิ การเพิ่มความรุนแรงเด็ดขาดของบทลงโทษและการแยกผู้กระทำผิดออกจากสังคมอย่างถาวร การยกระดับสถานศึกษาให้เป็นพื้นที่ปลอดภัย ตลอดจนการสร้างช่องทางรับแจ้งเหตุบนแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ไม่ตีตราเหยื่อ เพื่อเป็นแนวทางในการตัดวงจรอาชญากรรมและเยียวยาผู้เสียหายอย่างยั่งยืน
คำสำคัญ: อาชญากรรมทางเพศ, บิดา, บุตร
Abstract
This academic article provides a comprehensive behavioral and etiological analysis of intra-familial sex crimes, specifically focusing on paternal incestuous offenses against children. Such crimes represent a severe disruption of the socially prescribed roles and conventions inherent to the family institution. Paternal sexual deviance inflicts profound physical and psychological trauma on child victims while threatening broader social and legal stability. This article synthesizes relevant legal frameworks, including the Thai Penal Code and the Civil and Commercial Code, alongside theoretical perspectives from anthropology, psychoanalysis, and criminology. The contextual analysis of social cases reveals that these offenses typically transpire as chronic, repetitive victimizations, leveraging the child's vulnerability and capitalizing on environmental opportunities marked by the absence of a capable guardian. Theoretically, the etiology of paternal sexual offenses can be conceptualized through three interrelated dimensions: biological or psychological abnormalities, a critical failure in self-regulation and social socialization processes (Superego deficits), and penal limitations that fail to deter rational choice offending. Consequently, this article proposes strategic policy and practical recommendations, including maximizing legal deterrence through permanent incapacitation, transforming educational institutions into safe reporting zones, and establishing non-stigmatizing digital support platforms to effectively disrupt cycles of abuse and ensure sustainable victim recovery.
Keywords: Sex Crimes, Father, Child
เอกสารอ้างอิง (References)
การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2547). นโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนาสถาบันครอบครัว พ.ศ. 2547-2556. สำนักงานศูนย์ดำเนินการเกี่ยวกับผู้อพยพ. https://www.m-society.go.th/ewtadmin/ewt/mso_web/article_attach/3768/4500.do
ข่าวออนไลน์7HD. (2568, 23 กุมภาพันธ์). ข่าวออนไลน์7HD. https://news.ch7.com/detail/786680
จักรี ไชยพินิจ. (2560). บทวิพากษ์ทฤษฎีการเลือกอย่างเป็นเหตุเป็นผล: ข้อจำกัดในการสร้างคำอธิบายทางสังคมศาสตร์. วารสารเศรษฐศาสตร์การเมืองบูรพา, 4(1), 51-84.
ณัฐฐ์วัฒน์ สุทธิโยธิน. (2557). ทฤษฎีการลงโทษ (หน่วยที่ 6). ใน แนวการศึกษาชุดวิชา กฎหมายอาญาและอาชญาวิทยาชั้นสูง. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ต้องรัก จิตรบรรเทา. (2562). บุคลิกภาพตามทฤษฎีจิตวิเคราะห์. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 10(2), 275-285.
ไทยรัฐออนไลน์. (2563, 12 พฤษภาคม). ไทยรัฐออนไลน์. https://www.thairath.co.th/news/local/northeast/1842674
นิมิต ทัพวนานต์. (2561). การพัฒนาแนวทางการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังไร้ญาติ. shorturl.asia/Rkxsc
นิยพรรณ วรรณศิริ. (2550). มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม. บริษัทเอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด. http://jfklib.oas.psu.ac.th/opac2/BibDetail.aspx?bibno=1131564
บ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดเชียงใหม่. (2565, 13 มกราคม). ความหมายของ “สถาบันครอบครัว”. กรมกิจการเด็กและเยาวชน. https://www.dcy.go.th/office/province/chiangmaishelter/content/1641904862765/1642082428056
ปรานี ปวีณชนา. (ม.ป.ป.). ล่วงละเมิดทางเพศ (Sexual Harassment) หยุดให้ทัน ป้องกันซึมเศร้า. โรงพยาบาลมนารมย์. https://www.manarom.com/blog/sexual_harassment.html
พรสุข หุ่นนิรันดร์, ประภาเพ็ญ สุวรรณ, สุรีย์พันธุ์ วรพงศธร, และ อนันต์ มาลารัตน์. (2555). หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐานสุขศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. อักษรเจริญทัศน์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.
สมชาย พงษ์พัฒนาศิลป์. (2563). ประมวลกฎหมายอาญา. เจริญรัฐการพิมพ์.
สัณหกฤษณ์ บุญช่วย, และ จตุพร ธิราภรณ์. (2561). กระบวนการลูกเสือกับการป้องกันการกระทำความผิดของเด็กและเยาวชน: ศึกษาตามกรอบทฤษฎีอาชญาวิทยา. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 9(1), 272-291.
สุขุมา อรุณจิต, และ วุฒิพล มั่นเหมาะ. (2559). ปัจจัยการเกิดอาชญากรรมทางเพศและแนวทางการป้องกันอาชญากรรมทางเพศตามทฤษฎีสามเหลี่ยมอาชญากรรม. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ, 2(1), 4-18.
สุดารักษ์ สุวรรณานนท์. (2565, 9 ธันวาคม). ปัญหาอาชญากรรมทางเพศ: เมื่ออาชญากรมีภาพลักษณ์ดีแบบที่ใคร ๆ ก็ชื่นชม. สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย (TIJ). https://knowledge.tijthailand.org/article/detail/good-personality-criminal
สุพิศวง ธรรมพันทา. (2543). มนุษย์กับสังคม = Man and society. ภูมิไทย.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2552, 1 มีนาคม). อาญา-อาชญา. http://legacy.orst.go.th/?knowledges=อาญา-อาชญา-๑-มีนาคม-๒๕๕๒
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554, 26 มกราคม). บุตร. http://legacy.orst.go.th/?knowledges=บุตร-๒๖-มกราคม-๒๕๕๔
อภิรัตน์ เพ็ชรศิริ. (2548). ทฤษฎีอาญา. วิญญูชน.
โอบจุฬ ตราชู. (2562, 22 พฤษภาคม). แต่งงานในเครือญาติ อาจทำลูกเสี่ยง. โรงพยาบาลสมิติเวช. https://www.samitivejhospitals.com/th/article/detail/แต่งงานในเครือญาติ
AMARIN 34 HD. (2567, 3 สิงหาคม). ข่าว. AMARIN 34 HD. https://www.amarintv.com/news/social/226992
Amnesty International Thailand. (ม.ป.ป.). ยุติโทษประหารชีวิต. แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย. https://www.amnesty.or.th/our-work/death-penalty/
Clarke, R., & Eck, J. E. (2003). Become a problem-solving crime analyst (1st ed.). Willan. https://doi.org/10.4324/9781315060965
Grady, M. D., & Levenson, J. S. (2021). Prevalence rates of adverse childhood experiences in a sample of minor-attracted persons: A comparison study. Traumatology, 27(2), 227–235. https://doi.org/10.1037/trm0000273
Mangkhalasiri, P. (2025). Challenges of investigating and prosecuting child sex trafficking and child labour trafficking in Thailand (Doctoral dissertation, University College London).
Michael Welner. (2011). Darkness to Light: End Child Sexual Abuse, 7 Steps to Protecting Our Children. The Ithaca Journal.
NCMEC. (2023). CyberTipline Reports. National Center for Missing & Exploited Children. https://www.missingkids.org
SDG MOVE. (2567, 17 ธันวาคม). ครม. ตีกลับ “ข้อเสนอยกเลิกโทษประหารชีวิต” ของ กสม. ชี้ความผิดร้ายแรงส่งผลกระทบต่อจิตใจประชาชน. https://www.sdgmove.com/2024/12/19/cancle-execution-thailand/
UNICEF. (2018). Annual Report 2018: For every child, every right. UNICEF Division of Communication.
Victorian Centres Against Sexual Assault. (n.d.). What is sexual assault. 1800RESPECT. https://www.1800respect.org.au/languages/thai-what-is-1800respect/thai-what-is-sexual-assault
陳, 曉欣. (2025, March 4). Hong Kong News. https://www.hk01.com/%E7%A4%BE%E6%9C%83%E6%96%B0%E8%81%9E/6021631.6/